از همان ابتدا  آخر این دوستی  معلوم بود

چنان غرق  عشق و دوست شدکه آخر قصه را از یاد برد

وقتی فهمید که دیگه دل مال خودش نبود

حتی فرصتی نشد چشم تو چشم هم بشن

در حسرت آغوشی پاره شد ریسمان دوستی

حالا فقط حسرت و غم بود

یاد و خاطر شبها و روزای که سرود عشق و محبت طنین داشت

سکوت و تنهایی ست دراین شبها، وآواز مرگ که اونو تنها یافته و می خواهد همسفرش باشه

طنابی باید خرید یا که بافت،سفر بی توشه نمیشه!

.

از روزی که تو رفتی

پریده رنگ شادی

اما خورشید میتابه

مثه یه روز عادی

چسور هنوز پرنده

داره هوای پرواز

چطور هنوز قناری

سر میده بانگ اواز

مگر خبر ندارن

تو رفتی از کنارم

چرا بهت نگفتن

بی تو چه حالی دارم

افتاب نشسته رویه

گلهای سرخه قالی

خیاله تو کنارم

تو این اتلقه خالی

عطره تنت پیچیده

توی اتاقه خوابم

با تو چه جون گرفته

ترانه های نابم

از تو هزار تا قصه

چه عاشقه ساختم

قلبه پر از غرورو

چه عاشقانه باختم

به چشم عاشقه من

اسمون از سنگ شده

لعنت به این تنهائی

دام برات تنگ شده